بررسی نقش سیاست حقوق مالکیت فکری در هم‌پایی فناورانه کشورهای در حال توسعه

 

نویسندگان: سعید حبیبا 1؛ اسماعیل کلانتری2    
1استاد حقوق خصوصی و اسلامی دانشگاه تهران
2دانشجوی دکتری سیاستگذاری علم و فناوری دانشگاه تربیت مدرس

چکیده
هدف این پژوهش بررسی رابطه سیاست­های حقوق مالکیت فکری و منابع دانشِ هم­پایی فناورانه یعنی تحقیق و توسعه داخلی و انتقال بین­المللی فناوری است. داده­های پژوهش از شاخص جهانی رقابت­پذیری گردآوری و برای تحلیل داده­ها از آزمون همبستگی و آزمون آنووا استفاده شده است. یافته­های پژوهش نشان می­دهد که اولاً منابع دانش هم­پایی فناورانه یعنی تحقیق و توسعه داخلی و انتقال بین­المللی فناوری، در کشورهای در حال توسعه مکمّل یکدیگرند و ثانیاً سیاست­های حقوق مالکیت فکری و منابع دانشِ هم­پایی فناورانه، در کشورهای در حال توسعه تأثیرگذاری دو سویه بر یکدیگر دارند. بر اساس نوع­شناسیِ این پژوهش، کشورهای در حال توسعه به لحاظ قوّت یا ضعف در دو عامل تحقیق و توسعه داخلی و انتقال بین­المللی فناوری به چهار نوع تقسیم می­شوند. سیاست­های حقوق مالکیت فکری در هر نوع از کشورهای در حال توسعه، با یکدیگر متفاوت است. توصیه سیاستی این پژوهش، سیاست­گذاری هم­زمان برای بهبودِ تدریجی تحقیق و توسعه داخلی، انتقال بین­المللی فناوری و حقوق مالکیت فکری است.
کلیدواژه ها: سیاست حقوق مالکیت فکری؛ هم‌پایی فناورانه؛ کشورهای در حال توسعه؛ تحقیق و توسعه داخلی؛ انتقال بین-المللی فناوری

https://jppolicy.ut.ac.ir/article_62833.html